खरी माणसे हि जगातील सर्वात सुंदर मुलीवर प्रेम करत नाही ....................
ती माणसे,
जी मुलगी त्यांचे जीवन सुंदर बनवते तिच्यावर प्रेम करतात............

मी कधीच विसणार नाही....
तुझं ते हसणं,
तुझं ते शांत बसणं,
तुझं ते मंजुळ बोलणं,
मी कधीच विसणार नाही.....
तुझा निरागस स्वभाव,
तुझ्या डोळ्यांचे बोलाकेपण,
तुझं तेवढंच शांत मन,
मी कधीच विसरणार नाही.....
तुझे ते रागाने लाल झालेले गाल,
तुझं ते नाक मुरडणं,
तुझं ते गाल फुगवणं,
मी कधीच विसरणार नाही.....
तुझी ती खट्याल नजर, तुझं ते ईश्श म्हननं,
तुझं ते गोड लाजनं,
मी कधीच विसरणार नाही..... कधीच नाही....

जाताना ती म्हणाली
घट्ट मिठी मारून जा....
स्वप्नातलं आयुष्य मला
आंदण म्हणून देऊन जा,

मी म्हणालो..
चिंता करू नकोस
जीवनाच्या एका वळणावर
आपण पुन्हा एकदा भेटूया,

स्वप्नाताला संसार आपण
प्रत्यक्षात थाटूया.......

यु तेरा मुस्कुराना
और आके चले जाना
किस्मत का है खुल जाना
यु तेरा दिदार हुआ
पेहलासा प्यार हुआ
पेहली हि बार हुआ इस दिल को
नातो इकरार हुआ
नाही इनकार हुआ
जाने क्या यार हुआ इस दिल को

हळुवार बोचणाऱ्या ..
अंगावर शहारे आणणाऱ्या गुलाबी थंडीत ..
माझ्या खांद्यावर डोके ठेवून ...
तासंतास गप्पा मारायाचीस ..
मुसळधार पावसात ...
माझ्यासाठी किती वेळ एकटीच ...
उभी राहिचीस ...
आणि मी आल्यावर त्या पावसाला हि न जुमानता ..
अंग ओलेचिंब होईपर्यंत ...
माझ्यासोबत भिजयाचीस ...!
अन ..मी आज रखरखत्या उन्हात ...
सोडून गेलो तुला ...
तुझा हात सोडून .. अर्ध्या वाटेवरून ..
तुला कारणही ठाऊक होतं ..
पण ,..तरीही रागावली असशील ना ..?

तुझा रागही फसवा ..तुझ्यासारखाच ..
आता संपलंय सर्व ...
आपल्यातले ऋणानुबंध ..
असं कितीदा तरी बोलून ..
अबोल्यानंतर च्या पहिल्याच भेटीत ..
हसरी शब्द उधळणारी ..
सहजच बोलतेय असं दाखवणारी ...
आपल्या बहार कळ्या स्वतःच खुडताना ..
आपण आपला प्राणच खुडतो ..
हे कळत नाही का मला ..?

मी समोर आल्यावर प्रत्येकवेळी ..
उध्वस्त होणारं तुझं स्वप्नाचं घर ..
दिसतं ग मलाही ..
त्या घराचे सुंदर अवशेष ..
जीवापाड जपलेत मी ...
आजही ...
डोळ्यातून येणारे अश्रू दिसु नयेत म्हणून ...
खूप खूप हसतो ..आनंदी राहतो ..
ते जाऊ दे ...
अजूनही तशीच स्वप्नं पाहतेस का गं ..
भविष्याची ...?
तुझ्या स्वप्नील डोळ्यांचा ..
आणि त्या सोनामोहारच्या फुलांचा सडा..
अजूनही तसाच सांडतो का गं पायवाटेवर ..
त्या फुलांना हात घेऊन चालायची माझी सवय ..
पण आता नाही घेत ..हातात ..
उगीच तू आठवयचीस ...
अजूनही ...!

आता कोणाशी बोलतेस .
मनातलं ..अगदी आतलं ..
कि बोलतच नाहीस ..?
अरे..हो तुझी एक महत्वाची गोष्ट ...
राहून गेलीये माझेकडे ..नजरचुकीने ..
खूप शोधाशोध केली असशील तू ..
पण ..नसेल सापडली तुला ...
वेळ मिळाला कि घेऊन जा ...!

मोडलेलं असलं तरी " मनच " ते ..
घेऊन जा आठवणीने ..
तुझ्या हि नकळत माझ्याकडेच राहून गेलंय ते ....

"कोडे मनाचे न उलगडणारे कोणी...

स्वप्नांतारीचे राहिले जतुनी जीवनी ...

का कळेना ओढ वाटे कुणाची...

कळत असूनही न उमगले कोणी..."

"जर मी चुकलो ....... 

तर बरोबर करायला तुझा हाथ हवा आहे, जर मी हरलो .......... 

तर मला प्रेरणा द्यायला, मार्गदर्शन करायला तुझा हाथ हवा आहे, आणि जर मी मेलो ........ 

तरी सुद्धा माझे डोळे बंद करायला मला तुझा हाथ हवा आहे"