जगाच्या दूर ,
एका प्रेम नगरीत ,
आपल छोट स एक घर
असाव ,
अस माझ प्रेम असाव ...
... तू माझी रोज वाट पहावी ,
आणि मी हळूच येवून ,
तुला मिठीत घ्याव ,
अस माझ प्रेम असाव ...
मी उशिरा का आलो म्हणून
रुसाव , मी मग तास न तास
तुला मनावाव,
आणि मग हळूच तू हसून
द्याव ,
अस माझ प्रेम असाव ...
प्रेमाच्या नभा खाली , प्रेमाच्या धर्तीवर ,
प्रेमात रंगलेलो फक्त दोघे
असावेत ,
अस माझ प्रेम असाव ...
प्रेमाच्या वर्षेत ,
चीम्भं भिजून , दोघे आनंदात गाणे गावेत ,
अस माझ प्रेम असाव ...
तुला उदास बघून ,
माझे अश्रू पहिले
निघावेत ,
अस माझ प्रेम असाव ... जीवनाच्या प्रत्येक
क्षणात ,
तुझ्या सुखासाठी मी झटाव,
अस माझ प्रेम असाव ...
आपल्या चहू बाजूनी प्रेम ,
प्रेम आणि फक्त प्रेमाचा वास असावा ,
अशी ती नागरी असावी ,
अस माझ प्रेम
असाव ...